Blubber...

Waarom Blubber??

Blubber is een rommeltje, een rommeltje van zand, water, takjes, blaadjes en wie weet wat meer... Blubber is vies, maar als kind vonden we het heerlijk... Blubber kan ook goed zijn, bijvoorbeeld voor je huid. Blubber is de naam van m'n vis en soms praat ik blubber..... Oftewel: dit is mijn weblog waarin ik alles spui! Grappig, positief, klagend, zeikerig, heftig, eerlijk en echt... See you!

It ain't over till it's over...

De laatste zin die ik van hem hoorde, voordat ik het uitmaakte was:
'Ja, donder jij ook maar op, ga maar, rot maar op!'

Maar als het dan echt over is, als ik dan daadwerkelijk oprot, en ik echt m'n spullen heb gepakt is het net een baby....
Ineens wil hij zichzelf helemaal voor je veranderen en ineens houdt hij zielsveel van je......

Heb er maar twee woorden voor: TE LAAT!!!

Meteen na het tekenen van het koopcontract, een jaar geleden, kreeg ik er een andere vriend voor terug. Een vriend die het had volgehouden om een jaar toneel te spelen, een vriend die nu bedacht: nu kan ik laten zien hoe ik werkelijk in elkaar zit, een vriend die ineens alleen maar boos kon zijn, een vriend waar je je alleen maar aan kon irriteren, een vriend.... die geen vriend bleek te zijn.... Die die titel niet eens waard was....

Elke keer weer denken dat het huis bijna af was, elke keer weer denken: nog even volhouden, als we wonen wordt het wel anders, elke keer weer denken dat het wel meevalt, elke keer denken dat.... Ja, wat eigenlijk.... Smoesjes, niet willen zien hoe hij werkelijk was... 

Het huis wordt verkocht, of hij koopt me uit, net nu het zo goed als klaar is, na 10 maanden klussen. Na 10 maanden investeren.... Over en uit....

Einde oefening.....

 

Why???

Why is my best never good enough.......

 

And why do I keep trying????

Bbbbbbrrrrrrrr!!!!!!!

He he! Het is gelukt! Ik heb vandaag van mijn 19 leerlingen de rapporten geschreven!!

Na een zwangerschapsverlof stond mijn duo weer de eerste dag voor de groep. Ik had dus vrij, maar om mezelf een paar avonden werk te besparen ben ik gewoon naar het werk gegaan om de rapporten te schrijven. Het is dan een hele zit en door de laatste drie moet je je echt heen slepen, maar ik heb ze nu wel lekker af!

Er kwam vanmiddag meteen een leerling bij me met de vraag: 'Juf, als je nu toch de rapporten al hebt geschreven, dan hoeven we voor morgen die toets toch ook niet meer te leren?'
Ik heb het cijfer inderdaad al ingevuld, maar heb toch maar even gejokt dat ik alleen dat cijfer nog in moest vullen! Hihi!
Slim zijn ze wel, dat moet je ze nageven!

Naaldhakken en steunzolen!

Even weer een heerlijk grappige kinderuitspraak van een jongen uit mijn groepie 7....

Tijdens een taalles ging het over 'schoeisel'. De kids wisten niet wat dat was dus ik noemde allerlei soorten schoenen op.
Roept een jongen: 'Oh, ook naaldhakken!', waarop een meisje vraagt: 'Juf heeft u ook naaldhakken?' Juf: 'Nee, ik kan op veel soorten hakken lopen, maar daar red ik het echt niet op!' Zelfde jongen als hierboven, met pijnlijk gezicht: 'Nee, oef, dan verzwik je elke keer je enkels!'
Andere jongen steekt z'n vinger op, krijgt een beurt en zegt: 'Nee, m'n moeder heeft ook geen naaldhakken, daar komt ze niet eens in met die steunzolen van d'r!'

Haha, laat mama je maar niet horen, ventje!! Knipoog

Foto's!!!

Even een paar foto's om te laten zien wat al klaar is in het huis!

De keuken:
De keuken

De slaapkamers:
De slaapkamer

Voorste slaapkamer

Kleine kamer

De tuin:
De tuin


Love it!

Yes! Yes! Yes! Yes! We zijn in ons huis eindelijk begonnen met de kamer te behangen!!! Vanmiddag hebben we 1 kant al helemaal gedaan, de volgende keer gaan we met de andere kant beginnen en dan eerst de makkelijkste kant. Met de achterkant zijn we namelijk iets anders van plan..... Er zitten een soort streepjes in het behang en die staan nu verticaal. Maar op de achterste wand willen we die horizontaal laten lopen. Dat betekent dat we het behang dan dus ook horizontaal op moeten gaan plakken. Wordt een heftige klus, maar in m'n hoofd ziet het er echt super uit.

Het grote voordeel met die streepjes is wel dat je de lijnen die je van de naden overhoudt ook totaal niet ziet! Het ziet er helemaal toppie uit! Kan niet wachten tot het helemaal af is............

De laatste schoollootjes wegen het ..........

Als je denkt het het hele jaar al druk te hebben, dan kom je er elk jaar weer achter dat het aan het eind van het jaar nog drukker kan...... Dit jaar is daar weer geen uitzondering op! Met bepaalde vakken ben ik wat achter gekomen en dat moet ingehaald worden, er komt weer een toetsweek aan, de rapporten moeten geschreven, er neemt een leerkracht afscheid waar ik een feest voor moet organiseren, leerlingengegevens moeten bijgewerkt zijn, klas weer opgeruimd en schoon, en dan moeten we natuurlijk niet alle 'leuke' bijkomstigheden vergeten zoals voorstellingen, het schoolreisje, gastlessen etc...... Als je dan een paar nachten slecht slaapt, dit bovenstaande je allemaal in je nek hijgt, nogsteeds de stress rondom het huis hebt dan is het natuurlijk onvermijdelijk dat je tijdens je vrije dagen ziek wordt (want dan mag het). Je loopt dan al dagen, of niet weken, met zo'n hangerig gevoel, maar elke keer red je het om jezelf een trap onder je reet te geven en door te gaan. Totdat het dan dus vakantie wordt, je je kunt ontspannen en dan slaat het ongenadig toe.... Zo ook nu dus.... Eindelijk weer een paar heerlijke lente dagen en ik lig plat. En blijf plat, want je moet natuurlijk 's maandags wel weer voor de gorep kunnen staan. Net als de toetsweek begint kun je het natuurlijk niet maken om de kinderen met een invaller op te schepen, nee, dat moet je echt zelf doen...... Zucht...... Nog 8 weken dan is het zomervakantie, misschien moet ik nu alvast een afspraak maken bij de dokter, weet ik in ieder geval dat ik daar terecht kan!

Wandel-3-daagse!

Pff..... Ik ook met m'n grote mond!
Vier weken geleden konden de kinderen van school zich opgeven voor de wandel-3-daagse. Het zonnetje scheen toen nog zeven zonnen en in een uitgelaten stemming beloofde ik de kinderen de laatste dag de tien kilometer mee te lopen. Kinderen helemaal wild en de spijt kwam al een beetje om het hoekje kijken... Vroeger had ik zelf een bloedhekel aan de tien kilometer, wij moesten vier avonden achter elkaar en met een leerkracht die zulke lange benen had dat wij er bijna rennend achteraan moesten.
Ook in de vakantie begon die 'uitgelaten stemming' een beetje om te slaan, dit kwam door het weer dat hetzelfde zou gaan doen als mijn stemming...
Dinsdag waren de kinderen verzopen geweest! Nat tot op het vel! Maandag en woensdag waren ook niet droog geweest, maar beter. Vanmorgen begon de dag vreselijk, maar toen de zon er eenmaal stond leek hij ook niet meer weg te zullen gaan. Tot op het moment dat we gingen lopen, natuurlijk.... De eerste miezerspetjes voelden we meteen, en niet lang daarna werden dat dikke druppen. Van een ouders kreeg ik een jas te leen die tegen de regen bestand was. Maar qua benenwerk moet je het toch zelf doen. En dan is tien kilometer voor een 'ach-we-kunnen-toch-wel-even-met-de-auto' type best wel heel zwaar! We hebben 2 uur lang regen gehad, doorweekt geworden, maar door het fantastische onthaal van de fanfare, de verzopen bosjes bloemen en snoepkransen langs de kant van de weg en de trotse gezichies van de kids, maken heel veel goed!
Ik heb weer kennis gemaakt met spieren waarvan ik niet meer wist dat ik ze had en daar mag ik waarschijnlijk het hele weekend van gaan genieten..........

BarBeQue!

Vorige week vond m'n vriend een hele oude barbeque die de vorige bewoners vergeten waren mee te nemen. Hij heeft hem uitgepakt en schoongemaakt... De opmerking: 'Ik heb echt zin om te barbequeën!', was dan ook te verwachten. Op dat moment kon het niet, want het was zondag, dus meteen afgesproken dat we het dan deze zondag zouden gaan doen.
Heb net al lekker geshopt, bedenk me nu dat ik de kolen vergeten ben, en dan gaan we morgen lekker in ons eigen tuintje, met onze rug naar het huis (want anders zien we alleen maar dat het nóg niet af is) en dan gaan we lekker genieten van onze eerste maaltijd aldaar!

Het goede doel

Yes!! Ik ben flexibel! Tenminste dat zeg therapeute van Mensendieck.... Ik weet alleen niet hoe blij ik daarmee moet zijn.... Het minpuntje is namelijk dat alle stijfheid, stramheid en onflexibelheid  zich verzameld heeft in mijn schouders en nek. Jaren met een schoudertas vol boeken sjouwen, verkeerde computerhouding en nog een legioen aan factoren heeft ervoor gezorgd dat mijn beweging in dat gebied maar minimaal is.   
Het gevolg is/was dat ik veel last kreeg van hoofdpijnen. En na weer een heftige aanval heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben ik naar de huisarts gegaan. De laatste keer dat ik daar ben geweest was 6 jaar geleden! Er was een invaldokter en na een week handje en volledig afgekraakt te zijn verliet ik het kamertje met een papiertje voor Mensendieck.
Ik stond er totaal niet achter en geloofde niet dat dit de plek was waar ze me konden helpen. Toen ik echter na de eerste afspraak meteen twee dagen spierpijn had (van 5 minuutjes rechtop zitten!), kreeg ik toch het idee dat het misschien wel nodig was...
Nu heb ik er al weer heel wat afspraken opzitten. Ik merk wel dat het wat met me doet, maar het is nog niet echt prettig geweest. Ik loop constant met spierpijn en dat resulteert weer in hoofdpijn. Het record staatop 5 dagen achter elkaar hoofdpijn... En dat allemaal voor het goede doel! (Hoop alleen wel dat ik binnenkort eens ga scoren.....)

Op de mat...

Het was weer zover... De brief lag weer op de mat. Op zich niets aan de hand natuurlijk. Zo'n APK keuring is net als de tandarts, je weet dat het moet, maar leuk is het nooit. En het komt ook nooit uit.
Mijn eerste autootje was een Suzuki Alto van 17 jaar oud, toen die voor de APK moest zat ik constant duimen te draaien. Hij was al zo oud, daar moest wel iets mee aan de hand zijn... Maar nee hoor, helemaal niets! En toen hij in die winter ook nog eens met startkabels de nieuwe auto van mijn vader op gang moest helpen had ik natuurlijk de trots van de straat!
Nu heb ik sinds twee jaar een Polo. M'n afstanden werden langer en met een altootje op de snelweg met een beetje wind geeft niet het veiligste gevoel. Nu moest m'n Polo dus voor de keuring. In twee jaar heb ik er 40.000 km mee gereden, niet weinig dus. En ja, dan kan je verwachten dat hij op bepaalde punten toch wel aftakelt... Er moest een rubber van het stuur vervangen worden, nog een ander rubber, er miste een slang, en waren bouten afgeknapt, de pakking van het spruitstuk was stuk, er moest een ander dashboard in, 4 nieuwe banden...Pfff... Dan de APK zelf nog en het aantal uren... Dat wordt een leuke rekening! Kijk uit naar het moment dat die op m'n mat belandt!

Oma?

Een conversatie vandaag in de pauze met een kleuter:
H: Juf, hoe oud bent u?
Ik: Juf is net 25 geworden.
H: Oooooooh! Dan bent u al oma!
Ik: Nee, gekkie, nog lang niet! Dan moet juf eerst kindjes krijgen en dan moeten die kindjes weer kindjes krijgen en dan ben ik pas oma!
H: Echt?? Heb jij nog geen kindjes dan?
Ik: Nee die heb ik nog niet.
Andere kleuter: Nee joh! Juf is zelf nog een beetje kind hoor!! Toch juf?! (Woon momenteel nog thuis, dus dan ben je nog kind.)

Heerlijk! Lekkere kinderelogica! Leerlingen uit mijn groep 7 noemden me al een halve Sara!!! En ze verwachtten een groot feest, maar daar moeten ze nog even op wachten!

Goed nieuws!

Vandaag goed nieuws op m'n werk! Volgend jaar krijg ik zo goed als zeker een volledige werkweek in 1 groep! Dit jaar ben ik begonnen met in vier dagen werken in drie verschillende groepen. Groep 1, 2 en 7 was het toen. Op het moment sta ik, door wisselingen, volledig in groep 7. Volgend jaar zou ik een dag en een middag in de week vrij zijn en nu is dat alleen nog maar een middag. Die middag wil ik ook niet kwijt. Even een rust en bijwerk moment is wel lekker. Zoals het nu staat krijg ik een combinatie groep 5/6 en de kinderen uit groep 5 had ik vorig jaar in mijn groep 3, leuk om die weer terug te zien en te kijken hoe ze nu zijn en waar ze nu staan. Ben erg benieuwd en heb er nu al zin in! 't Is wel een pittig stel, maar als we goed beginnen, gaat dat vast goed komen.

M'n vriend en ik hebben zich ook weer een beetje verzoend en we hebben vanavond maar 1 echt ergerpunt gehad! Ik ging voor 0, maar ik begin te wennen aan het feit dat ik de lat vaak wat te hoog leg, voor mezelf en anderen.... Wie weet morgen! 

Weer zo'n dag...

Dit was weer zo'n dag waarin m'n vriend en ik niets goeds voor elkaar konden doen...

Vanmorgen al, hij belde maar vertelt vervolgens niets, ik moet dan een gesprek op gang zetten en daar stond m'n hoofd vanmorgen even niet naar. Dit resulteerde in een nee/ja gesprek van hooguit vijf woorden. Leuk begin!

Daarna weer een telefoontje op de huistelefoon, met de ergernis: 'Waarom pak je je mobiel niet op?!' Tja, als dat ding niet afgaat...... Ik zat er tenslotte naast en een telefoon die zich niet laat horen neem je natuurlijk niet op. Vraag: 'Kom je een foto maken? Ik ben de tegels aan het inwassen.' Mijn vraag: 'Wat is dat?' Hij: 'Ik ben de te-gels-aan-'t-in-was-sen!!!' Ik: 'Ja ik heb je wel gehoord, maar wat is dat?!?!?!' Hij: 'Kom je of niet?' Tuut tuut tuut... AAAAAAHHHHH! Mijn welgemeende excuses, inderdaad ik ben geen bouwvrouw! Wat is dat!!! Is dat een verboden vraag?
Pissig op zoek naar camera, en als een hondje op draven naar het huis om daar een foto te maken van vriendlief die de tegels aan het inwassen is.... Twee tellen later ben ik er (het is aan de overkant van de weg), 'Telaat, ik ben net klaar aan deze kant!' WAAROM BEL JE DAN? WAAROM LAAT JE ME DAN OPDRAVEN????? WAAROM WACHT JE DAN NIET EVEN????? Foto's gemaakt en weggegaan...

Brief gemaakt voor de makelaar ivm verborgen gebreken en met die brief weer naar het huis, zodat hij op en aanmerkingen kan geven. Eerste tellen gaan goed, dan wil ik helpen om de wasbak schoon te maken. Hij staat fijn met het water te spetteren, en dan zo dat ik net niet nat wordt.. toen wilde ik verder gaan, heeft meneer de stop er al weer ingedrukt waardoor het geen nut heeft, want dan loopt dat vieze water niet weg... Mijn frustraties zijn te merken en dan gaat ie zeuren om een kusje! Ja, bekijk 't! Eerst lopen stangen en dan moet ik HEM een kusje gaan geven?!
Ik loop weg en kom even daarna weer even terug, hij spoelt de spons uit in het water en spat weer, maar nu raak... Trui nat, broek nat, nieuwe schoenen..... 'Doe het niet express hoor.' Nee je oefent zeker voor de keer dat je het wel express doet! Ik heb me omgedraaid en ben de deur uitgelopen....

Me, myself and I...

Hier isie dan!

Mijn log! Na al vele keren met anderen meegelezen te hebben, wil ik het nu zelf eens gaan proberen.

Op het moment werk ik al drie jaar in het onderwijs. Het eerste jaar met voornamelijk invalwerk. Vorig jaar heb ik 15 kinderen leren lezen, schrijven en rekenen. En dit jaar werk ik in mijn eigen groep 7.

Prive zit ik in een lastig pakket. Een paar maanden geleden heb ik met mijn vriend een huis gekocht. Thuis is dus niet echt thuis meer, maar m'n huis kan ik ook nog niet echt leefbaar noemen. Ook is maanden verbouwen niet erg positief voor je relatie... Je bent allebei gestresst en komt voor belangrijke beslissigen te staan over dingen waar je nog nooit eerder over gehoord hebt... Het is zoeken naar een goede balans tussen goed samenwerken en ontspanning zoeken. Tot nu toe gaat het goed en we hopen over twee maandjes het huis te kunnen betreden!